Wielercomite Jistrum-Skûlenboarch

Elfde Coulissentocht loodzwaar

Mens en materiaal hebben te lijden; veel lekke banden en gebroken kettingen! Hoewel de weersomstandigheden niet helemaal ideaal zijn; het ploeteren, de natuur, de natuurlijke afwisseling tussen harde en (vaak) zachte ondergrond, het maakt veel goed. Het is voor de echte ATB-er/MTB-er ploeteren en genieten tegelijk.

De start vanuit de kantine van VV Jistrum is ontspannen, maar op de Achterwei in Jistrum beginnen voor sommige ATB-ers de problemen al, want de stenen gaan al snel over in zuigend zand. Al snel meldt de eerste deelnemer zich telefonisch, lekke band. De volgende meldt zich geen twee minuten later: kapotte ketting. Beide mannen zijn natuurlijk “betûft” en fietsen iedere week, maar het materiaal blijkt niet bestand tegen de omstandigheden. “Wat ha ik de smoar yn. In tocht yn ús eigen doarp en no kin ik net fjirder. Dit is echt balen!” Gelukkig heeft het comité een haal-service, die er voor zorgt dat beiden thuis worden afgezet.
Gebroken kettingen zijn aan de orde van de dag, omdat net iets te veel kracht moet worden gezet om de zachte gebieden door te komen.

Via Noardburgum en de bult, gaat het richting Burgum. Ook dat stuk is niet heel eenvoudig. Daarna terug richting Jistrum, over de loodzware polderdijk langs De Zwemmer naar De Blauwhoek. Eén van de deelnemers: “Ik fytste sa’n 7 oant 9 kilometer yn it oere. Net te hurd, de hartslagmeter op sa’n 140. Sjoch ik om, alle maten fuort… Dy koene it stik op de polderdyk net fytse en dy ha dus dat stikje fan 4 kilometer in tal kearen rinne moaten”.

Op Skûlenboarch wordt dankbaar gebruik gemaakt van de door de Combex beschikbaar gestelde ruimte. Na een “sûkerpofke” en een beker bouillon komt de volgende etappe in zicht: de zandwinning bij Skûlenboarch, die met speciale toestemming is opgesteld voor de ATB-tocht.

Via de prachtige zand- en fietspaden gaat het richting Eastermar en daarna terug richting Jistrum. Bij De Mieden, een prachtig zandpad, staat het water in de naastliggende sloten bijna op dezelfde hoogte als het zandpad zelf. “Dan tinke je dat je der hast binne en dan komt dit stikje noch! Man, dat stikje wie ek swier hear, mar wol ferskriklik mooi!” zo zei één van de deelnemers.

De elfde Coulissentocht: Een gevecht tegen de kramp, ploeteren in de zware, zuigende modder, zo nu en dan ontspannen op het asfalt. Een tocht voor bikkels! Daar is iedereen het ook over eens. “Hier doe je het voor, dit is echt genieten”, zei één van de deelnemers.

En dan fietsen ook nog eens 16 kinderen mee. En die hoor je niet! Voor deze groep is er een speciale route, iets korter. Toch fietsen drie “normaal” 45 km! En daarna dus direct aan de snert!

Dat de tocht een goede naam heeft is ook duidelijk. Meer dan 170 deelnemers, jong en oud, uit heel Noord-Nederland! Dat is voor een dorp als Jistrum geweldig! Zonder medewerking van de gemeente, veel grondeigenaren en Staatsbosbeheer is het nauwelijks mogelijk zo’n prachtige tocht te organiseren.